Warning: assert() [function.assert]: Assertion failed in /home4/inmeko/public_html/vasilistaktikos.eu/libraries/cms.php on line 3
Η κοινωνική οικονομία ως παγκόσμιο πραγματιστικό φαινόμενο - Βασίλης Τακτικός

Η κοινωνική οικονομία ως παγκόσμιο πραγματιστικό φαινόμενο

Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Τακτικού
«Θεσμοί και Εφαρμογές της Κοινωνικής Οικονομίας»

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, διαμορφώνεται και απλώνεται βαθμιαία μια σημαντική ανάπτυξη του ‘‘κοινωνικού ακτιβισμού’’, της ‘‘αυτο-οργάνωσης’’, της κινητοποίησης και ενεργοποίησης πολιτών με κοινό παρανομαστή την ανάπτυξη δράσεων, που διαμορφώνουν νέους θεσμούς αλληλεγγύης και ενεργοποίησης των πολιτών και με τη σειρά τους αυτοί οι θεσμοί οδηγούν στην ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας.

Ο τομέας αυτός, με οποιοδήποτε όνομα κι αν αποκαλείται – τρίτος τομέας ή τομέας αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας ή μη κερδοσκοπικός τομέας – έχει το ίδιο κοινωνικό αποτέλεσμα. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υλοποιούν την αλληλέγγυα οικονομία. Εργάζονται, παράγουν και καταναλώνουν για την ευημερία των ιδίων και των συνανθρώπων τους και όχι για το κέρδος. Πραγματοποιούν, δηλαδή, αυτό που έχει σημασία για την αλληλέγγυα οικονομία, τη δημιουργία ικανοποιητικών οικονομικών συνθηκών για όλους τους ανθρώπους. Οι κυβερνήσεις και τα κράτη παρακολουθούν αυτή τη διαδικασία, άλλοτε την εμποδίζουν θεσμικά και άλλοτε την ενσωματώνουν στην πολιτική κοινωνικής πρόνοιας. Μια προωθημένη πρακτική ενσωμάτωσης της κοινωνικής δράσης για τους θεσμούς αλληλεγγύης παρουσιάζει η Ε.Ε.

Με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης έχει ακόμη περισσότερο αναδειχθεί η σημασία της κοινωνικής οικονομίας και όλα τα προγράμματα καταπολέμησης της φτώχειας αντιμετωπίζονται πλέον με όρους οργάνωσης κοινωνικών επιχειρήσεων στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη.

Οι θεσμοί, ωστόσο, για την ορθολογική και αποτελεσματική διάθεση αυτών των πόρων δεν είναι πάντα αξιόπιστοι. Έτσι, μπροστά στην πρωτόγνωρη παγκόσμια απειλή της διογκούμενης φτώχειας, της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, του κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, πολλά προγράμματα, ενώ περιέχουν δράσεις κοινωνικής οικονομίας, καταλήγουν να τα διαχειρίζονται, όχι πάντα με διαφανή τρόπο, οι διευθυντικές και οικονομικές ελίτ, με μειωμένες θετικές επιδράσεις για αυτούς που πλήττονται από την ανεργία και τη φτώχεια.

Από την άλλη πλευρά, οι ίδιες οι κοινωνίες, έχοντας από μόνες τους ν’ αντιμετωπίσουν την λεηλασία του μέλλοντος, ολόκληρη τη βιόσφαιρα που ″δυσφορεί″ από την κλιματική αλλαγή και εκπέμπει σήματα κινδύνου προς όλους, συνειδητοποιούν βαθμιαία ότι το μόνο αντίδοτο στην υπεράντληση φυσικών πόρων και την υποβάθμιση των ανθρώπινων πόρων είναι η ανάπτυξη μορφών κοινωνικής επιχειρηματικότητας με σεβασμό στο περιβάλλον, τον περιορισμό της αλόγιστης κατανάλωσης και την συμμετοχική οικολογία.

Αυτή η συνειδητοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο των αρνητικών συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί έφερε σε επαφή αυθόρμητα κινήματα από όλο τον κόσμο και προσπάθειες για τη δημιουργία μίας διαφορετικής οικονομίας. Υπάρχει κατεύθυνση ενός ευρύτερου οράματος για την κοινωνία, που θα προωθεί την επέκταση της δυναμικής της αλληλεγγύης. Αμφισβητείται, πλέον, το σύνολο του υφιστάμενου αναπτυξιακού μοντέλου, όταν το 80% παγκοσμίως ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, με λιγότερο από 10$ την ημέρα. Έτσι, η αντιμετώπιση της φτώχειας και η οικονομική μεγέθυνση αποτελούν δύο έννοιες οι οποίες δε συμβαδίζουν πάντοτε. Ενδέχεται να έχουμε ανάπτυξη σε κάποιους τομείς, ακόμη και υπερανάπτυξη και ταυτόχρονα να έχουμε φτώχεια. Κι αυτό το μοντέλο πρέπει να διαφοροποιηθεί από τα κάτω και από μέσα, αφού δεν το αντιλαμβάνονται οι κυβερνήσεις.

Άλλωστε, η μεγάλη ανάπτυξη των τελευταίων 30 ετών έφερε διόγκωση της παγκόσμιας φτώχειας. Παρόλα τα τεχνολογικά μέσα τα οποία διευκολύνουν τον άνθρωπο, μειώνοντας τον κόπο και πολλαπλασιάζοντας την παραγωγή, η συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια περιόρισε την ανάπτυξη στο χαμηλό, πολλές φορές, τοπικό επίπεδο, και την αλληλέγγυα οικονομία, που υπήρχε παραδοσιακά στις τοπικές κοινωνίες. Εξαφάνισε τοπικούς πόρους και έσυρε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού στη φτώχεια.

Παραδοσιακές αγροτικές κοινωνίες αγωνίζονταν να επιβιώσουν. Σήμερα, υπάρχουν περιοχές όπου μετά από μία βίαιη εκβιομηχάνιση και στα πλαίσια του παγκόσμιου ανταγωνισμού καταλήγουν στην ανεργία και έχουν χάσει τις πατρογονικές τους εστίες των αγροτικών καλλιεργειών, με αποτέλεσμα να έχουμε αυτή την τεράστια διόγκωση των νεόπτωχων στα μεγάλα αστικά κέντρα. Επομένως, ανάπτυξη δε σημαίνει καταπολέμηση της φτώχειας.

Έτσι υπάρχουν περιοχές που μετά αποβιομηχάνιση η την καταστροφή παραδοσιακών αγροτικών καλλιεργειών άνθρωποι αναγκάζονται να ανταλλάσουν προϊόντα μέσω των Τοπικών Συστημάτων Ανταλλακτικού Εμπορίου ποικίλλουν, ανάλογα με την περιοχή όπου λειτουργεί το σύστημα και τα μέλη που συμμετέχουν. Βιολογικά προϊόντα από τις αυλές των σπιτιών, μαθήματα ξένων γλωσσών ή μουσικής, συνεργεία αυτοκινήτων ή επιδιορθώσεις ηλεκτρικών συσκευών, μεταποιήσεις ρούχων, ιατρικές ή οδοντιατρικές υπηρεσίες, οικιακές εργασίες, φροντίδα παιδιών, αλλά και ερμηνεία αστρολογικού χάρτη ή μαθήματα γιόγκα, είναι κάποιες από τις προσφορές που μπορεί να συναντήσει κανείς σε καταλόγους προσφοράς των Συστημάτων αυτών.

Τα τοπικά συστήματα ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων (LocalExchangeTradingSystems, LETS) είναι μια μορφή συναλλαγής τέτοια, κατά την οποία ανταλλάσσονται προϊόντα χωρίς να παράγεται κέρδος, βοηθώντας έτσι τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Είναι με λίγα λόγια ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς χρήματα.

Τα συστήματα μη-χρηματικών ανταλλαγών απλώνονται σε όλο τον κόσμο. Η ανταλλαγή των υπηρεσιών είναι ισότιμη. Το νόμισμα μπορεί π.χ. να είναι ο χρόνος. Η μία ώρα νομικών συμβουλών ισούται με μία ώρα κηπουρικής. Όλες οι υπηρεσίες ″ξεπληρώνονται″. Υπάρχει μία κεντρική μονάδα που χρεώνει και πιστώνει το λογαριασμό χρόνου κάθε μέλους, όπως μια τράπεζα κρατάει λογαριασμό των αναλήψεων και καταθέσεων. Η ανταλλαγή δεν γίνεται πάντα μέσα στην εβδομάδα, αλλά μέσα σε ένα εξάμηνο. Κάποια άτομα αποθηκεύουν χρόνο και για το μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση όμως, αυτή η τάση και φορά των πραγμάτων δεν αφήνει πλέον αδιάφορες τις κυβερνήσεις, καθώς η ανθρωπιστική κρίση σε πολλές χώρες κτυπάει την πόρτα. Από την άλλη μεριά, οι δραστηριότητες των κοινωνικών επιχειρήσεων, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών, πολιτιστικών, πολιτισμικών και ουμανιστικών αναγκών, προάσπισης ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, επεκτείνονται. Ο ρόλος αυτός πρέπει να αναγνωρισθεί από τις κυβερνήσεις και υπερκυβερνητικούς οργανισμούς, καθώς και ο ρόλος των συνεταιρισμών και συνεταιριζομένων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα σ’ αυτό το κλίμα όπως επισημάναμε ήδη έχει αναγνωρίσει αυτό το ρόλο των οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών και τη σημασία της κοινωνικής οικονομίας και την έχει ενσωματώσει στις πολιτικές της, ενώ ένα σημαντικό μέρος του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου επενδύεται σ’ αυτό το σκοπό με τα γνωστά προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και καταπολέμησης της φτώχειας.

Μέσα σ’ αυτές τις παγκόσμιες συνθήκες, η Ελλάδα δεν παρουσιάζει μόνον το δημοσιοοικονομικό έλλειμμα που πάει πίσω ως κοινωνία, αλλά τα πολλά επιμέρους θεσμικά ελλείμματα, όπως το έλλειμμα κοινωνικής διαβούλευσης και το οργανωτικό έλλειμμα. Παρουσιάζει εκτός των άλλων θεσμικό έλλειμμα με άδειες "δεξαμενές σκέψεις" και γνώσης παρά τον τεράστιο όγκο πληροφοριών που διακινούν τα μέσα ΜΜΕ, ενώ είναι φανερή η ένδεια συνθετικής σκέψης, που υπάρχει από τον κατακερματισμό και τον ετεροπροσδιορισμό της πνευματικής ζωής.

Σε όλα αυτά, εάν προσθέσουμε και το οργανωτικό έλλειμμα συνεργασίας στην κοινωνία, μπορούμε να αντιληφθούμε τις βαθύτερες αιτίες του προβλήματος της της κρίσης στην Ελλάδα και πτώσης του βιοτικού επιπέδου.

 

Η κοινωνική οικονομία στην Ευρώπη

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σήμερα στην πρώτη θέση ανάπτυξης της κοινωνικής οικονομίας. Στην ιστορία των ευρωπαϊκών χωρών, η ιδέα της οικοδόμησης ενός κοινού μέλλοντος για το σύνολο της ηπείρου υπήρξε συγχρόνως ελπίδα και πρόκληση. Μετά τις ολέθριες συνέπειες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ήπειρος γύρισε επι­τέλους σελίδα, καθώς όλο και περισσότερες χώρες της επέλεξαν μια οδό προοδευτικής ενοποίησης, η οποία συνέβαλε στην αποτροπή του κινδύνου νέων συρράξεων.

Αναπόσπαστο μέρος αυτής της διαδικασίας ήταν η εφαρμογή ενός οικονομικού και κοι­νωνικού προτύπου το οποίο ενστερνίστηκαν όλα τα ιδρυτικά κράτη και το οποίο υπήρξε επίσης ελκυστικό και για τα άλλα επίδοξα μέλη που αργότερα προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ιδίως η σημασία της αξίας της κοινω­νικής συνοχής υπήρξε κατευθυντήρια αρχή για πολλές επιλογές οικονομικής πολιτικής, θέτοντας τα θεμέλια για ένα ολοκληρωμένο όραμα ευρωπαϊκής ανάπτυξης.[1]

Η κοινωνική οικονομία στην Ευρώπη αντιπροσωπεύει ήδη το 10% των επιχειρήσεων με παραπάνω από 11 εκατομμύρια εργαζομένους και ένα μεγάλο μέρος από αυτοαπασχολούμενους. Υπάρχουν εξαιρετικά επιτυχημένα παραδείγματα σε πολλούς και διάφορους τομείς της οικονομίας, γεγονός που αποδεικνύει από μόνο του τις μεγάλες δυνατότητες της κοινωνικής οικονομίας να αποτελέσει ένα ουσιαστικό αντίβαρο ανάμεσα στις κλασικές επιλογές του κρατισμού και του ιδιωτικού τομέα. Μια πρακτική αλληλέγγυας οικονομίας απέναντι στο μονοδιάστατο στόχο της μεγιστοποίησης των εταιρικών κερδών έρχεται αντιμέτωπη με το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας και της διάλυσης της κοινωνικής συνοχής.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις των 80 εκατ. μελών παρέχουν πάνω από 100 εκατ. θέσεις εργασίας, 20% περισσότερες θέσεις από αυτές που προσφέρουν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις. Ενδεικτικό είναι ότι το 2009, παρά την ύφεση, οι 300 μεγαλύτερες συνεταιριστικές επιχειρήσεις στον κόσμο παρουσίασαν αύξηση στην ανάπτυξή τους κατά 14%, με κύκλο εργασιών περίπου 1,1 τρις δολάρια, ενώ το 2011 οι επιχειρήσεις αυτές παρουσίασαν αύξηση του κύκλου εργασιών τους στα 1,6 τρις δολάρια, ικανοποιώντας ταυτόχρονα και τις κοινωνικές ανάγκες των μελών τους.

Χώρες με έντονη συνεταιριστική δράση, όπως η Φινλανδία (το 62% του πληθυσμού είναι μέλη συνεταιρισμών), η Σουηδία, ο Καναδάς (40% του πληθυσμού είναι μέλη συνεταιρισμών) και η Ισπανία που έχει μακρά παράδοση στο συνεταιρίζεσθαι (21,6% των θέσεων εργασίας της χώρας προέρχεται από συνεταιριστικές επιχειρήσεις), εδώ και κάποια χρόνια έχουν καθιερώσει το θεσμό των Κέντρων Υποστήριξης Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων, των οποίων η αποστολή είναι να ενημερώσουν, να εκπαιδεύσουν και να βοηθήσουν τους υποψήφιους κοινωνικούς επιχειρηματίες στα πρώτα τους βήματα.

Δεν είναι, επίσης, τυχαίο ότι οι πιο επιτυχημένες και σταθερές οικονομίες παγκοσμίως συμβαίνει να είναι και οι περισσότερο αναπτυγμένες συνεταιριστικά οικονομίες στον κόσμο. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία, οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις φαίνεται να έχουν σχετικά υψηλότερες επιδόσεις, ενώ είναι πιο ανθεκτικές και σημαντικά σταθερότερες από άλλες μορφές επιχειρήσεων σε περιόδους κρίσης.

 

Γερμανία

Στη Γερμανία, συνεταιριστικός τομέας επεκτείνεται, ιδιαίτερα στο χώρο της υγειονομικής περίθαλψης. Τα τελευταία τρία χρόνια, μάλιστα, παρατηρείται μεγάλη αύξηση του αριθμού των νέων συνεταιρισμών. Επιπλέον, το 2010, μόλις το 0,1% των επιχειρήσεων, που αναγκάστηκαν να κηρύξουν στάση πληρωμών, αφορούσε συνεταιριστικές επιχειρήσεις και αυτό είναι το χαμηλότερο ποσοστό για όλα τα είδη επιχειρήσεων. Επίσης, υπάρχουν δύο εκατομμύρια παραγωγοί ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές (μικροί παραγωγοί, κατοικίες, συνεταιρισμοί, συμμετοχικές εταιρίες), όχι μόνο οι τέσσερις μεγάλες εταιρείες. Σε πολλές περιπτώσεις, η δημιουργία τους στηρίζεται στον ενθουσιασμό νέων ανθρώπων.

Στη Γερμανία αυτή την στιγμή υπάρχουν 7.415 συνεταιρισμοί, 328 αμοιβαίες ενώσεις και 505.984 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 513.727. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Γερμανικής οικονομίας ανέρχεται στο 6.35%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 αυξήθηκε κατά 21%. Σήμερα στην Γερμανία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 830.258 θέσεις εργασίας και αριθμούν 20.509.973 μέλη, οι Αμοιβαίες εταιρείες και άλλες αποδεκτές μορφές προσφέρουν 86.497 θέσεις εργασίας και οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 1.541.829 θέσεις εργασίας και αριθμούν 3.000.000 εθελοντές.

 

Αγγλία

Στην Αγγλία αυτή την στιγμή υπάρχουν 5.450 συνεταιρισμοί, 105 αμοιβαίες ενώσεις και 870.000 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 875.555. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Αγγλικής οικονομίας ανέρχεται στο 5.64%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 μειώθηκε κατά 4.57%. Σήμερα στην Αγγλία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 236.000 θέσεις εργασίας και αριθμούν 12.800.000 μέλη, οι Αμοιβαίες εταιρείες και άλλες αποδεκτές μορφές προσφέρουν 50.000 θέσεις εργασίας και οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 1.347.000 θέσεις εργασίας και αριθμούν 10.600.000 εθελοντές.

Oι συνεταιρισμοί γνωρίζουν άνθηση σε όλους τους τομείς και είναι χαρακτηριστικό ότι το 2009 ο κύκλος εργασιών τους αυξήθηκε κατά 10%, όταν η βρετανική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 4,9%. Το 2010, ο συνεταιριστικός τομέας συνέχισε να αναπτύσσεται κατά 4,4%, σε σύγκριση με το ρυθμό ανάπτυξης επί του συνόλου της οικονομίας του Ηνωμένου Βασιλείου, που κυμάνθηκε στο 1,9%.

Από την Αγγλία επίσης ξεκίνησε το σύστημα τοπικών μη χρηματικών ανταλλαγών Local Exchange Trading Systems (LETS), που είναι μια μορφή συναλλαγής, που δεν τοκίζεται, δεν παράγει κέρδος, αλλά βοηθάει τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Είναι, με λίγα λόγια, ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς λεφτά. Το σύστημα αυτό ξεκίνησε την εποχή της από-βιομηχανοποίησης επί της εποχής Θάτσερ.

Η μυθολογία θέλει αυτά τα συστήματα να έχουν πάρει το όνομά τους από τα πάρτι που διοργάνωναν οι άνεργοι εκείνη την εποχή, σε μια προσπάθεια να κρατήσουν ψηλά το ηθικό τους. Το σύνθημα «let’s party», που χρησιμοποιούσαν για να αντέξουν τα αδιέξοδα που είχαν εμφανιστεί στις πόλεις τους, αλλά και η προσπάθεια να μαζέψουν κάποια χρήματα μέσα από αυτά τα πάρτι, έγιναν ο νονός αυτών των συστημάτων.

 

Ιταλία

Στην Ιταλία αυτή την στιγμή υπάρχουν 71.578 συνεταιρισμοί, δεν έχει ακόμη καταγραφεί το σύνολο των αμοιβαίων ενώσεων και 26.121 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 97.699. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Ιταλικής οικονομίας ανέρχεται στο 9.74%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 αυξήθηκε κατά 66.72%. Σήμερα στην Ιταλία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 1.128.381 θέσεις εργασίας και αριθμούν 12.293.202 μέλη, για τις Αμοιβαίες εταιρείες δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία ενώ οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 1.099.629 θέσεις εργασίας και αριθμούν 899.309 εθελοντές.

H απασχόληση σε συνεταιρισμούς αυξήθηκε κατά 3% το 2010, ενώ η συνολική απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα σημείωσε μείωση της τάξης του 1%. Η κρίση στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας έχει ως αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό του αριθμού των κοινωνικών συνεταιρισμών με γοργό ρυθμό. Οι συνεταιρισμοί έχουν μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης. Ένας στους τρεις συνεταιρισμούς που συστάθηκαν μεταξύ 1970 και 1989 εξακολουθούν να λειτουργούν, έναντι ενός στους τέσσερις στην περίπτωση των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

 

Γαλλία

Στη Γαλλία αυτή την στιγμή υπάρχουν 24.870 συνεταιρισμοί, 6.743 αμοιβαίες ενώσεις και 160.884 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 192.497. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Γαλλικής οικονομίας ανέρχεται στο 9.02%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 αυξήθηκε κατά 16.79%. Σήμερα στην Γαλλία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 320.822 θέσεις εργασίας και αριθμούν 24.000.000 μέλη, οι Αμοιβαίες εταιρείες και άλλες αποδεκτές μορφές προσφέρουν 128.710 θέσεις εργασίας, αριθμούν 20.000.000 μέλη και οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 1.869.012 θέσεις εργασίας και αριθμούν 14.000.000 εθελοντές.

 

Ισπανία

Στην Ισπανία, η οποία έχει πληγεί ιδιαίτερα από την κρίση, η μείωση της απασχόλησης το 2008 και το 2009 ήταν της τάξης του 4,5% στον τομέα των συνεταιρισμών, έναντι 8% στις υπόλοιπες επιχειρήσεις. Εντούτοις, το 2010, οι συνεταιρισμοί εργαζομένων αύξησαν τον αριθμό των θέσεων εργασίας τους κατά 0,2%, ενώ η απασχόληση στις συμβατικές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 3,2%.

 

Αυστρία

Στην Αυστρία αυτή την στιγμή υπάρχουν 1.860 συνεταιρισμοί, 59 αμοιβαίες ενώσεις και 116.556 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 118.475. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Αυστριακής οικονομίας ανέρχεται στο 5.70%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 μειώθηκε κατα 10.23%. Σήμερα στην Αυστρία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 61.999 θέσεις εργασίας και αριθμούν 3.015.614 μέλη, οι Αμοιβαίες εταιρείες και άλλες αποδεκτές μορφές προσφέρουν 1.416 θέσεις εργασίας και οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 170.113 θέσεις εργασίας και αριθμούν 4.760.000 εθελοντές.

 

Φινλανδία

Στην Φινλανδία αυτή την στιγμή υπάρχουν 4.384 συνεταιρισμοί, 106 αμοιβαίες ενώσεις και 130.000 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 134.490. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Φινλανδικής οικονομίας ανέρχεται στο 7.65%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 αυξήθηκε κατά 6.73%. Σήμερα στην Φινλανδία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 94.100 θέσεις εργασίας και αριθμούν 3.865.400 μέλη, οι Αμοιβαίες εταιρείες και άλλες αποδεκτές μορφές προσφέρουν 8.500 θέσεις εργασίας και οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 84.600 θέσεις εργασίας.

 

Σουηδία

Στην Σουηδία αυτή την στιγμή υπάρχουν 12.162 συνεταιρισμοί, 128 αμοιβαίες ενώσεις και 18.872 ενώσεις, συνολικά όλες αυτές οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι 31.162. Το ποσοστό της απασχόλησης στην κοινωνική οικονομία σε σχέση με την συνολική απασχόληση της Σουηδικής οικονομίας ανέρχεται στο 11.16%. Η διαφορά στους μισθούς των εργαζομένων στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας ανάμεσα στη σύγκριση των μισθών που δίνονταν το 2002/2003 σε σχέση με τους μισθούς που δίνονταν το 2009/2010 αυξήθηκε κατά 146.58%. Σήμερα στην Σουηδία η εικόνα έχει ως εξής:

Συνεταιρισμοί και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 176.816 θέσεις εργασίας και αριθμούν 275.000 μέλη, οι Αμοιβαίες εταιρείες και άλλες αποδεκτές μορφές προσφέρουν 15.825 θέσεις εργασίας και οι Ενώσεις και άλλες παρόμοιες μορφές προσφέρουν 314.568 θέσεις εργασίας.

 

Αμερική

Παρά τις όποιες προσπάθειες ανάπτυξης αυτού του τομέα της οικονομίας όμως, τα πολιτικά συστήματα που ελέγχονται από την κρατική γραφειοκρατία και τον νεοφιλελευθερισμό των τραπεζών εμποδίζουν την περεταίρω ανάπτυξη. Ειδικότερα στην Αμερική για παράδειγμα έχουμε την ανάπτυξη των συνεταιρισμών απο τις απαρχές της Αμερικανικής επανάστασης. Ποια είναι η εικόνα που παρουσιάζεται ιστορικά στην εξέλιξη της Αμερικής και τι είναι αυτό που απο ένα σημείο και πέρα στον 20οαιώνα σταμάτησε την ανάπτυξη της συνεταιριστικής οικονομίας; Η Αμερικανική ιστορία των κοινωνικών συνεταιρισμών για να γίνει κατανοητή θα πρέπει να χωριστεί σε τέσσερεις φάσεις εκ των οποίων στις τρείς απο αυτές οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη ενώ στην τέταρτη φάση παρουσιάζεται μια μεγάλη στασιμότητα.

 


[1]www.socialeconomy.eu.org - Social Economy Europe

 

 

Πληροφορίες: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Επικοινωνία

+30 210-8813760
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
social